Nog niet zo lang geleden prijkten de Gentse volleyteams steevast aan de top van het klassement of werden er bekerwinsten genoteerd, zowel bij het vrouwen- als bij het mannenteam.

Wie nu gaat zoeken naar de plaats van de eertijds fiere Gentse ploegen, moet onderaan het klassement beginnen. Al zijn er lichtjes in de duisternis en lijken er toekomstperspectieven weggelegd voor zowel Dok Noord als Caruur Gent. De mannenploeg slaagde er het voorbije weekend in de rode lantaarn door te geven aan Guibertin, na een 3-2 zege tegen datzelfde team.

“En eigenlijk hadden we al eerder de klus moeten afmaken in de vierde set, die met 26-28 verloren werd. Gelukkig konden we in de tiebreak rekenen op een opslagreeks van Ferre Roelens om de winst thuis te houden,” geeft de ervaren Lowie Stuer nog mee.

Wie het volley al langer volgt, herinnert zich de naam van de intussen 30-jarige Beverenaar als de man die in 2017 in Polen werd uitgeroepen tot beste libero van het EK, waarop de Red Dragons als vierde eindigden. “Ik heb er geen potten geld mee verdiend, maar de ervaring om te spelen tegen Europese topploegen nam ik wel mee. Ondanks een titel met Knack Roeselare en leuke seizoenen bij Antwerpen, Gent en Menen, kijk ik met bijzonder veel plezier terug aan mijn verblijf bij het Franse Sète, waar mijn vrouw en ikzelf heerlijke momenten beleefden. Maar die periode werd abrupt afgebroken door corona. Ik keerde terug naar Menen en nu al enkele jaren naar Gent,” weet de 30-jarige podoloog, die intussen met zijn uitgebreid gezin in Maarkedal woont. Hij kan dus best de vinger op de Gentse wonde leggen.

Lowie Stuer: “Zo’n zege als zaterdag tegen Guibertin, doet natuurlijk deugd. En je ziet ook een aantal lichtpuntjes opduiken. Want met ons beperkt budget wisten we natuurlijk vooraf dat het geen gemakkelijk seizoen zou worden. Als we dan ook nog bij het begin van de competitie geteisterd werden door blessures van twee basisspelers, werd het er niet beter op. Maar zo slecht was het dan ook weer niet, want we haalden setwinst tegen Haasrode (2x), Aalst, Antwerp en we wonnen ook al bij Waremme (0-3).

We zien ook dat wij voor andere opties opteerden. Bij de meeste ploegen onderaan het klassement gaat het budget naar zes redelijke basisspelers, terwijl wij hard proberen om een aantal talentrijke jongeren een aantrekkelijke toekomst te bieden in onze ploeg. Je zal trouwens merken dat onze tweede ploeg bij de top-3 staat in eerste nationale. Dat komt omdat die talenten samen met ons meetrainen en dus op een hoger niveau spelen in onze B-ploeg. Het is nu kwestie om dat talent niet te laten verloren gaan.”

Maar naast die zes Belgen doen jullie het met een Oekraïner, een Albanees, een Let, een Fransman en twee Nederlanders…
“Klopt. Nochtans komen wij buiten de match uitstekend met mekaar overweg. Maar op het terrein is de balans niet steeds zoals ze zou moeten zijn. De eerste stap moet er dus één zijn van duurzaamheid op langere termijn. Spelen met jongens uit de streek is tevens interessanter voor de sponsors. Dit jaar kunnen we al niet zakken en staat het spelplezier voorop, terwijl we daarnaast ook onze supporters iets leuks willen bieden. Het kan toch niet dat er in een stad als Gent, met toch een vrij centrale ligging, niet méér budget kan gevonden worden. Er is genoeg talent in deze groep. Met enkele gerichte transfers moet er meer uit deze ploeg gehaald worden. Ik denk dat we kunnen uitpakken met een interessant toekomstverhaal.”

“Ook talent in de Gentse vrouwenploeg”
Zijn er bij de Gentse mannenploeg nog lichtjes in de resultaten merkbaar, dan is dat veel minder het geval bij Dok Noord, de Gentse vrouwenploeg. Met nul gewonnen matchen na tien speeldagen en amper drie gewonnen setjes is dat iets wat een ambitieuze trainer als Stijn Morand zwaar op de maag moet liggen.

“Het is inderdaad het allereerste jaar in mijn carrière dat ik met mijn ploeg niet kan meedoen voor de prijzen,” bekent hij. “Vorig seizoen haalden wij zelfs nog een Europees ticket, dat we om budgettaire redenen niet konden aanvaarden, wat ons nog een boete opleverde. Er werd dan ook duidelijk vooropgezet dat dit een hersteljaar zou worden. Er kan de eerstvolgende twee jaren toch niet gedegradeerd worden. En dus volgde de optie dat we het dit seizoen moesten doen met jongeren. Eigenlijk een U19-ploeg, die het in de Belgische Champions League bij haar leeftijdscategorie uitstekend doet.

Dat er ook talent in deze groep zit, werd de voorbije week nog bewezen op het WEVZA-toernooi, waar Harriet Jarju werd uitgeroepen tot beste middenblokster. Maar er is natuurlijk een groot verschil tussen het jongerenniveau en deelnemen aan de Liga-competitie met seniorploegen in eigen land. Kijk maar naar de voortreffelijke resultaten van Antwerpen. De vrouwenploeg van Christina Moga speelt al vele jaren met nagenoeg dezelfde kern en die ervaring loont duidelijk. Die missen wij.

Onze ambitie? Met vrouwenploeg Dok Noord Gent willen we stilaan wat meer setjes winnen en misschien zelfs een wedstrijd. Onze tweede ploeg – met nog jongere meisjes – kan in nationale reeks 3 nog wel opschuiven naar een hogere plaats, want zij trainen wel regelmatig mee met de eerste ploeg. En hopelijk kunnen wij met onze duidelijke toekomstvisie stilaan weer rekenen op een groter budget.”

Tekst: MC
Foto’s: Lotto Volley League