Na een rondreis doorheen verschillende Europese landen en heel wat successen, speelt Tomas Rousseaux al enkele jaren in het (meestal) zonnige Spanje. Al zijn er ook donkere dagen in het bestaan van de intussen 31-jarige (ex?) Red Dragon. Vorig weekeinde kende hij zo’n dag in de Final Four van de Spaanse beker waarin zijn club Guaguas Las Palmas als favoriet startte, maar onverwachts al in de halve finale verloor.

Maar vanavond staat er een kans op revanche op het programma van de leiders uit de Spaanse Liga met de komst van Montpellier in de Champions League. Jawel, de Champions League, want eigenlijk staat de immer energieke Tomas met zijn ploeg op dezelfde hoogte als Knack Roeselare gisterenavond tegen Rzeszow.
Wat liep er mis in de halve finale van de Spaanse beker?
Tomas Rousseaux: “Het was inderdaad voor iedereen in de club een shock. Onze tegenstander Monacor (van het eiland Mallorca) speelde heel sterk, was verdedigend goed georganiseerd en ze verrasten ons wel. Daar kwam bij dat onze opposite niet echt in zijn dagje was en dat we té laat een antwoord vonden op het spel van onze tegenstander. We kregen een lesje in nederigheid.”

Inderdaad een verrassing, want jullie staan uitgebreid aan de leiding in de Spaanse competitie.
“Wij spelen voor het overige een uitstekende competitie, we wonnen de Supercup, we geraakten doorheen de groepsfase in de Champions League, maar we hebben wel een ploeg van hoofdzakelijk 30-plussers. Onze spelverdeler is zelfs 40-plusser. En de snelle opeenvolging van allerlei wedstrijden in allerlei competities kruipt dan wel eens in de kleren. Het is hier tof leven op ‘ons eiland’, maar het grote probleem is toch ook dat we veel vliegtuigreizen moeten maken, zowel nationaal als Europees. En dat heeft toch ook zijn weerslag op het fysieke aspect van de spelers.”

Is de komst van Montpellier een mogelijkheid om jullie te herpakken na de bekerontgoocheling?
“Van alle mogelijke tegenstanders in deze fase had ik toch ook getipt op Montpellier als meest haalbare kaart. Ik denk dat wij qua niveau wellicht op dezelfde hoogte staan als Knack Roeselare. Ik denk wel dat de motivatie om ons te herpakken zeker aanwezig is en de Champions League is toch altijd wel iets heel speciaals. Dat leeft hier op het eiland, de zaal zit dan bomvol en er heerst een enthousiaste sfeer. We hebben trouwens een goede eerste ronde gespeeld: alleen tegen Berlijn zwaar verloren, maar tegen Perugia amper met 3-2 verloren en goede wedstrijden tegen Praag. Zalige ervaringen deze matchen!”

Montpellier is weliswaar niet de eerste de beste…
“Akkoord, zij staan – samen met Tours – met ruime voorsprong aan de kop van de sterke Franse competitie. Ze hebben een sterke spelverdeler van het type-D’Hulst, ze hebben met Le Goff een olympische uitblinker in de ploeg en ze spelen met drie Argentijnen. Dat laatste kan dan weer een voordeel zijn, want ook wij hebben drie Argentijnen in de ploeg en die willen zich zeker laten opmerken tegen hun landgenoten. Zo sijpelt er ook wel wederzijdse informatie binnen, maar misschien moet ik ook mijn vader eens bellen voor enkele tips, want hij volgde van nabij de Franse competitie. Het was lang geleden dat we nog eens tegen een Franse ploeg uitkwamen. Steeds technisch sterke tegenstanders. Afwachten of we tegen hen de juiste tegenzetten kunnen plaatsen.”

Hoe staat het met jouw verdere volleycarrière? Nadat je België verliet, belandde je in Monza, Friedrichshafen, Olsztyn, Katovice, Rzeszow, Suwalki, Modena, Paok Saloniki… En wat nu?
“Ik tekende bij Guaguas een contract voor twee jaar, zodat ik ook volgend seizoen hier nog zal actief zijn. Ik heb het hier naar mijn zin, ik vond hier stabiliteit en ik kan hier met mijn vriendin – een balletdanseres en choreografe – momenteel anderhalve maand samenleven. Ik leerde ze kennen tijdens de openingsceremonie van de European Games.”

En ook sportief gaat het je voor de wind?
“Ik ben tevreden. Wij hebben een toffe ploeg, ik word gewaardeerd door de fans, het is een leuk eiland. Er is hier veel meer te doen dan bij een aantal Poolse ploegen, waar ik speelde. Maar ik zorg er wel voor dat ik mijn lichaam goed verzorg, zeker na die rugoperatie van enkele jaren geleden.”

Ben je nog kandidaat voor de nationale ploeg?
“Ik heb daarover al een gesprek gehad met coach Zanini, die hier ook coach is bij Valencia. Het is wat mij betreft zeker nog geen afgesloten hoofdstuk, maar het is wel fysiek zwaar na eerdere rug- en knieklachten. Ik ben zeker bereid mijn steentje nog bij te dragen, maar alvast niet in het eerste gedeelte in de VNL-competitie. In die periode ga ik met mijn vriendin naar Los Angeles, die daar moet optreden en in die periode ga ik daar ook een beetje volleytraining geven.

Maar de tweede periode met de Red Dragons staat nog open. Tegen die tijd ben in 32 jaar en dan moet ik toch stilaan gaan denken aan de periode na het actieve volley. Als ik het goed begrepen heb, is trainer worden in de Verenigde Staten wel financieel en sportief niet slecht. Bij ons lig je buiten als je enkele keren verliest, maar dat zou ginder beter geregeld zijn. En misschien is dat een investering om te bouwen aan een latere coachescarrière. In de buurt van het werk met mijn vriendin. We zien wel.”

Tekst: MC
Foto: Instagram Tomas Rousseaux