Nathalie Lemmens en Laura Heyrman plots teamgenoten in Polen
Na Silke Van Avermaet is Nathalie Lemmens de tweede volleybalster die als ‘medical joker’ wordt ingezet. Het is puur toeval dat op korte tijd bij de twee Yellow Tigers eenzelfde verhaal ontstaat en ze allebei een gekwetste middenspeelster moeten vervangen. Een duidelijk signaal hoe meedogenloos de internationale kalender tegenwoordig is.
De Limburgse Nathalie Lemmens - 1.95 lang en straks 31 jaar - volleybalde bij Perugia in Italië. De Italiaanse club eindigde helemaal onderaan in de Serie A1. De competitie verliep niet zoals men gewenst en gehoopt had aan de oevers van de Tiber. Niettegenstaande er - na een trainerswissel - alsnog knappe resultaten gerealiseerd werden. Met erg mooie overwinningen tegen Chieri en Busto Arsizio en zelfs setwinst tegen het ongenaakbare Conegliano. Het seizoen was voorbij.
Dan kwam voor Nathalie de onverwachte kans om naar de Poolse Tauron Liga te gaan, bij de koplopers van DevelopRes Rzeszów. Bovendien is de Poolse kampioenenploeg nog volop in de running bij de Champions League. Een mooi extraatje, een flinke bonus. Het nieuwe team van Lemmens gaat in de kwartfinales van de CL een dubbele confrontatie aan met het Turkse topteam van Eczacibasi Istanboel.
Nathalie, je was vrij en dus beschikbaar. Gelukkig werd je snel als ‘medical joker’ ingezet. Misschien is dit geen noodoplossing, maar een springplank naar nieuwe avonturen.
Nathalie Lemmens: “Dit aanbod uit Polen kwam niet op tijd. Als dit er niet was geweest, had ik twee maanden zonder volleybal gezeten. Want dan start pas het zomerprogramma met de Belgische selectie. Stilliggen was eigenlijk geen optie, dus deze mogelijkheid kwam op het ideale moment. Ik ben ontzettend blij. Van de bodem in de Italiaanse competitie - alhoewel, onderschat de sterkte van alle Italiaanse ploegen niet - naar de absolute top van de Poolse competitie. Het lijkt hier allemaal piekfijn georganiseerd. Dit is een geweldige opportuniteit.”
En dan vind je in Polen nog een andere Belgische topspeelster.
“Inderdaad Laura Heyrman. Eigenlijk keek ik - als jong meisje in de Topsportschool - op naar haar. Zij speelde toen reeds bij de Yellow Tigers en ze was voor mij een voorbeeld en een inspiratie als middenspeelster. Nu spelen we samen. Zeker in een nieuwe omgeving is het fijn om iemand met zoveel ervaring naast mij te hebben.
Ik vervang de zwaar geblesseerde Dominika Pierzchala. Met de opeenstapeling van intensieve duels – nationaal en Europees – red je het simpelweg niet met drie middenblokkers. De realiteit van het moderne topvolleybal is er een van rotatie, belasting en snelle ingrepen. ‘Medical jokers’ zijn geen uitzondering meer, maar een structureel onderdeel van het systeem. Ik ben blij dat ik het team kan helpen. Hier zijn nog twee Hollandse speelsters, dus we kunnen af en toe in het Nederlands praten. Dat is handig.”
Bovendien heb je een vrouwelijke hoofdcoach aan de zijlijn.
“Sinds kort heeft men blijkbaar gekozen voor een nieuwe impuls. Jelena Blagojević, ex-international van Servië, schuift van assistent door naar hoofdcoach. Zij moet voor een frisse dynamiek zorgen in deze cruciale fase van het seizoen. Ik heb nog maar een paar trainingen achter de rug. De energie zit goed, dat voel je meteen. Ik ben alvast heel gemotiveerd. En wat het volgend jaar wordt, dat moeten we afwachten. De mogelijkheden in de verschillende internationale competities zijn groter geworden. Zelfs de profcompetitie in de USA blijkt tegenwoordig een valabele optie te zijn.”
Laura, plots speelt er nog een landgenote in jouw team.
Laura Heyrman: “Het was geen verrassing dat Nathalie naar Rzeszów kwam, want men had toch een beetje advies gevraagd. Met de loodzware belastingen tijdens de verschillende competities moet men vaker naar een ‘medical joker’ grijpen. En dat gebeurt tegenwoordig blijkbaar sneller, want het programma is keihard.”
Voor de Champions League sta je tegenover Eczacibasi Istanboel, daar heb je zelf nog gevolleybald.
“En dat zorgt voor een heel speciaal gevoel. Ik heb nog met verschillende speelsters van het huidige team samengespeeld. Dat wordt een fantastisch weerzien. Ook de Amerikaanse Dana Rettke was een paar jaar geleden mijn ploegmaatje bij Milaan. Voor alle duidelijkheid. Eczacibasi start als favoriet. Maar er is altijd een kans om voor een verrassing te zorgen.”
De mannen van Resovia Rzeszów zijn de volgende tegenstander van Knack Roeselare in de play-offs van de Champions League. Kan je de kansen inschatten van de Belgische kampioenen?
“De Poolse competitie is misschien wel de zwaarste van Europa. Wat energie en beleving betreft is het vergelijkbaar met Italië. Blijkbaar nog straffer. Hier moet je elke week een topprestatie leveren om te kunnen winnen en om al dat opslaggeweld te overleven. De concurrentie is moordend.
De mannen van Rzeszów hebben een team samengesteld om prijzen te pakken. Zij willen cups veroveren. Ze hebben onlangs naast de Poolse beker gegrepen. In de Champions League willen ze opnieuw scoren. Roeselare is verwittigd, hoewel de sterke resultaten van Knack op veel respect mogen rekenen in Polen. Ik heb Roeselare de vorige jaren bezig gezien tegen de Italiaanse ploegen. Zij spelen heel aantrekkelijk volleybal en ik verneem dat ze nog sterker geworden zijn met bijvoorbeeld Basil Dermaux die helemaal open gebloeid is.”
In het mannenteam van Rzeszów loopt er een heel bekende Franse topper rond: Yacine Louati.
“Ik ken hem heel goed. (lacht). Hij is al zes jaar mijn vriend. We kiezen er bewust voor om onze profcarrières dichter bij elkaar voort te zetten. De laatste jaren trachtten we in dezelfde stad of dezelfde club te volleyballen. Een lange afstandsrelatie is niet meer voor ons. Onze sportieve paden lopen voortaan parallel naast elkaar.
Weet je waar Yacine - als jong opkomend talent - zijn eerste jaar in het buitenland speelde? In België, bij Menen, met huidige coach Julien Lemay, toen nog actief als libero. En met Jelle Sinnesael en Anshel Ver Eecke als ploegmaats. Ze zijn nu de assistent-coaches bij de West-Vlaamse ploeg. Mijn broer Dries is pas een jaar later naar Menen gekomen. Dus Yacine en Dries hebben nooit samen in hetzelfde team gezeten. Yacine en ik zijn trouwens pas later - wanneer we allebei in Monza speelden - een koppel geworden. Toen hij in België volleybalde, kende ik hem nog niet. Na zo veel omzwervingen in verschillende landen krijgt onze relatie nu voorrang.”
Tekst: WV
Foto: Laura Heyrman