Sam Deroo, de aanvoerder van de Red Dragons, heeft er wel een heel bijzonder jaar opzitten. De vaststelling in november 2025 dat hij aan kanker leed en dus onderhevig was aan drie keer drie weken therapie, gevolgd door een stevige revalidatieperiode. Anderzijds de positieve melding dat hij vader zou worden van een tweede kind. Nog een late terugkeer naar zijn club Novosibirsk in de Russische play-offs, gevolgd door een onverwachte transfer naar het Turkse Halkbank Ankara. De geboorte van dochter Mia, intussen al drie maanden oud. En vlak voor zijn vertrek naar het EK in Tampere (Finland) het overlijden van zijn familielid ‘opa snor’, Ivo Ribbens, tevens de papa van ex-international Jelle Ribbens. Maar Sam Deroo is professioneel genoeg om zich daar bovenop te concentreren op de deelname van de Red Dragons aan het EK.

Hoe kijk je op die periode terug? En hoe ga je om met kanker?
Sam Deroo: “Je leert er duidelijk door dat je moet leven in het moment. Dankzij de kennis van de wetenschap kom je er doorheen, maar ergens in het achterhoofd blijft het wel hangen dat je ooit opnieuw kanker kan krijgen. Maar tot hiertoe leveren de controles positieve resultaten op en dat is een opluchting. Hoe langer dat goede nieuws blijft duren, hoe minder kans dat je opnieuw hervalt.”

Knap dat je op het einde van de competitie opnieuw mocht meedoen bij jouw club Novosibirsk…
“Ik voelde me opnieuw goed en zelf vond ik dat ik best nog wat meer mocht opgesteld worden in de play-offs. Maar ja, je komt uit revalidatie en het vertrouwen in mij was dus nog niet helemaal terug. Ik heb wel bewezen dat ik het karakter had om er na een zware revalidatie opnieuw te staan.”

En toch verliet je Novosibirsk…
“Ik kreeg te horen dat er een budgetverlaging zou komen bij de Russische club en dus greep ik de kans om uit te komen bij Halkbank. Een Turkse club met ambitie, met Stoytchev als uitstekende coach, ze behielden Ozdemir, Kaziyski en ze haalden de spelverdeler van de nationale ploeg binnen. Misschien nét geen Turkse topploeg, maar net daaronder moeten we ons zeker kunnen tonen. Normaal gezien spelen we in de CEV Cup tegen mijn ex-club Modena, een leuke confrontatie!”

Speelde de komst van jouw dochtertje Mia ook mee in de verhuis naar Ankara?
“In zekere mate wel. Mijn zoontje Bas is dol op zijn nieuwe zusje en om haar te zien hebben hij en mijn ouders een iets gemakkelijker traject om naar ons te komen als we in Turkije verblijven. Mijn vrouw, ex-international Dobriana Rabadzhieva met een geweldig palmares, vergezelt ons. Maar ze zal niet meer volleyen na een zware schouderblessure.”

De politieke situatie in Rusland heeft niks te maken met jouw transfer?
“Het was daar voor de meeste mensen een zaak waar ze eigenlijk weinig mee geconfronteerd werden. We leefden er van dag tot dag. Maar in de grote steden – en ook in b.v. Kazan – hoorde je wel eens dat de luchthavens gesloten waren wegens mogelijke problemen in het luchtruim.”

Met de Red Dragons hebben jullie een sterke oefencampagne achter de rug met overwinningen tegen Nederland en Tsjechië. Het verhoogt natuurlijk de ambitie op een sterk resultaat op het EK!
“Klopt. Wij denken dat een medaille moet mogelijk zijn. Het zal zeker niet simpel zijn, maar het is alleszins de ultieme droom binnen de groep. Waarom ook niet? We beschikken over een hoofdaanvaller van wereldklasse, we hebben twee ervaren spelverdelers die mekaar afwisselen en aanvullen, we hebben een waardige reeks middenblokkers. We hebben gewoon een heel complete ploeg, die over heel wat ervaring beschikt.”

Twee jaar geleden was het ganse land in rouw nadat jullie op het nippertje een olympisch ticket verloren door een nederlaag tegen Bulgarije. Wat is er ondertussen veranderd?
“Dat is ook al meer dan twee jaar geleden en op het vorige WK presteerden we toch ook niet slecht. Intussen zijn die jonge gasten enkele jaartjes ouder en de meesten hebben internationale ervaring opgedaan door te spelen bij buitenlandse topclubs. We zijn dus zeker sterker geworden.”

Jullie openingsmatch is tegen Nederland. Jullie hebben ze in de oefencampagne twee keer een zware nederlaag aangesmeerd, maar zullen ze jullie nu niet veel beter kennen?
“Dat geldt omgekeerd ook: wij kennen hen intussen ook best. Natuurlijk mogen we hen niet onderschatten, maar eerlijk gezegd: we kunnen ze wel aan. Wij kijken vol vertrouwen naar die openingsmatch.”

Jullie staan 18de op de wereldranglijst en in jullie poule staan Servië (13de) en gastland Finland (16de) hoger geklasseerd. Dat wil zeggen dat je – naast Nederland (21ste) vlot moet winnen van Estland (30ste) en Denemarken (31ste). Kwalificatie moet dus alvast kunnen.
“Als we zelf niet hautain op het terrein komen, moet kwalificatie zeker kunnen. Maar eigenlijk vind ik dit een vrij evenwichtige reeks. Wij kunnen van iedereen winnen, maar ook van iedereen verliezen. Daarin schuilt hem het gevaar. Ik vind echter ook dat er geen enkele tegenstander bij zit, die wij niet aankunnen. Maar we gaan niet beginnen rekenen. Mochten we de volgende ronde halen, dan krijgen we mogelijk nog sterke tegenstanders te verwerken in een reeks met Italië, Slovenië, Tsjechië, Zweden, Slovakije en Griekenland. Ja, we versloegen in de oefencampagne met veel moeite Tsjechië (36-38, 27-29, 25-21, 25-20, 15-11), maar we zijn echt beter dan hen!”

Blijft deelname aan de Olympische Spelen geen onwezenlijke droom als negende beste land van Europa?
“Natuurlijk moeten we een aantal plaatsen opschuiven op de wereldranking en dan moeten we erop hopen dat de Aziatische en Zuid-Amerikaanse landen onze sterkste concurrenten verslaan. Maar de Olympische Spelen blijven wel degelijk ons einddoel.”

Wat is jouw bijdrage als kapitein bij de Red Dragons?
“Ik moet er mee toe bijdragen dat we ons niveau blijven behouden. Natuurlijk wil iedereen graag winnen, maar ik moet er o.a. voor zorgen dat er geen stress in de groep komt. Verder moet ik ervoor zorgen dat allerlei dingen buiten het volley de aandacht doen verslappen. Naar buitenuit kom ik zeker op voor de ganse groep. Ik moet er mee voor zorgen dat alles optimaal verloopt: de trainingen, de maaltijden, het verblijf, het opstellen van de dagschema’s… En ik moet er alleszins voor zorgen dat iedereen het nodige vertrouwen krijgt.”

Voor Pieter Coolman zou het zijn laatste campagne zijn bij de Red Dragons. Hoe zit dat bij jou?
“Ik heb bij Halkbank een contract van één jaar. Als ik me dan nog steeds goed voel, wil ik er best nog minstens één jaar bij doen. En mochten we ons alsnog plaatsen voor de Olympische Spelen, dan denk ik dat ook Pieter nog wel eens zal nadenken of hij er misschien toch nog kan bij zijn. En wat mezelf verder betreft: ik word zeker geen trainer-coach.”

Wat beschouw je tot dusverre als de hoogtepunten uit jouw carrière?
“Ik ga ervan uit dat mijn hoogtepunt nog moet komen met de Red Dragons. Maar verder beleefde ik bij Zaksa Kedzierzyn in Polen hele leuke successen. Hoewel ik misschien toch wel mijn eerste seizoen bij Kazan als een absoluut toppunt beschouw. Ik was er ook al meer matuur en ik toonde er het karakter om er na een zware operatie toch terug te komen en mee te dragen tot de successen van de club.”

Tekst: Marcel Coppens
Foto: Topvolley Belgium - amaphoto

Wedstrijdschema Red Dragons (wedstrijden via livestream op Canvas):
Vrijdag 11/09: 16u Nederland (WR 21)
Zaterdag 12/09: 17u Finland (WR 13)
Maandag 14/09: 19u Estland (WR 30)
Dinsdag 15/09: 16u Denemarken (WR 31)
Donderdag 17/09: 16u Servië (WR 13).