Na de manches van dit weekend op het sportstrand van Nieuwpoort, vallen volgende week de beslissingen tijdens de Masterfinales. Voor Kyan Vercauteren en Joppe Van Langendonck, de U21-wereldkampioenen van 2023, is het BK geen eindstation, maar een tussenstap in een breder traject. Het internationale seizoen loopt voor hen - na een korte adempauze - immers gewoon door, met de Olympische Spelen van Los Angeles als absoluut mikpunt en noodzakelijke drijfveer.

De kloof dichten op de FIVB-tour

De overstap van de U21-categorieën naar het mondiale beachcircuit - tussen de échte mannen - verloopt via een parcours van aanpassen en voortdurend bevestigen. Er is progressie, dat was tijdens de BK-manche van Nieuwpoort te merken. Ook internationaal was vooruitgang tijdens de voorbije maanden zichtbaar. Vroeger slaagden de talentvolle Belgen er niet in om in het Challenger-circuit te geraken. Nu zitten ze regelmatig in die hogere categorie. Het leverde concreet resultaat op zelfs met toernooiwinst in India en een derde plek in China.

De echte waardemeter voor hun ontwikkeling werd duidelijker via de Elite-toernooien in het Braziliaanse Saquarema en het Zwitserse Gstaad, waar ze zich voor de hoofdtabel konden plaatsen. "Op dat niveau sta je tegenover de absolute wereldtop," zegt trainer-coach Rik Donkers. "Pas in dat soort wedstrijden leer je het meeste bij. Hogere snelheid, krachtige acties, beheersing en controle van de foutenlast.”

Kalenderbelasting en het gemiste EK

De voortdurende inspanningen zorgden wel even voor een dipje. Tussen januari en juni werkte het team een nagenoeg onafgebroken programma af. Net iets te weinig recuperatie, volgens Rik Donkers, verklaart de mindere resultaten en de ontbrekende frisheid tijdens de manches in Alanya en Leuven. “In het topvolleybal wordt een paar procent minder efficiëntie direct afgestraft.”

Dat ze de kwalificatie voor het EK in Polen nipt misten, was een direct gevolg van de ranking. Domweg omdat sommige landen in een andere teamsamenstelling kwamen en daardoor Vercauteren-Van Langendonck voorbijstaken. Bovendien was er een wildcard dat - enigszins begrijpelijk - uitgedeeld werd aan het gastland. Donkers kijkt er pragmatisch naar: "Natuurlijk is het zuur. Maar de harde les is dat in dit circuit letterlijk elke set, elk punt en elke match telt. Als je naar de data en ons traject kijkt, hebben Joppe en Kyan mentaal, fysiek en technisch-tactisch enorme stappen gezet. Daar trekken we ons aan op. Ongeacht de gemiste kans om er deze week bij te zijn in Stare Jablonki. Daar lopen nu momenteel teams rond die eigenlijk lager gerangschikt staan dan Kyan en Joppe. We moeten de reglementen respecteren.”

De olympische klok tikt: van 54 naar 30

De klok staat niet stil, want de kwalificatieperiode voor de Olympische Spelen laat amper een adempauze toe. De mannen hebben slechts anderhalf jaar tijd om te klimmen op de wereldrangschikking en de cruciale olympische tickets veilig te stellen. Dat wordt een olympische sprint voor het Belgisch tweetal.

De stijgende lijn is duidelijk ingezet: Vercauteren en Van Langendonck klommen op relatief korte tijd van plaats 54 naar de 30ste plek op de wereldranglijst. Dat is een stevige inhaalbeweging, maar nog altijd onvoldoende om in Los Angeles te geraken.

Na de Masterfinales gaat het verhaal verder, maar - een beetje onbegrijpelijk - heeft de FIVB nog geen kalender opgesteld voor het najaar. “Het is heel moeilijk om dan een degelijke topsportwaardige planning in elkaar te steken”, klinkt de Belgische trainer-coach een beetje misnoegd. “Vanaf 1 november begint de olympische kwalificatieperiode. Nu krijgen Joppe en Kyan nog even tijd om hun bachelorstudies verder af te werken. In september hebben we een volledige trainingsmaand voorzien om opnieuw te bouwen aan een volgende upgrade en niveauverbetering. Wat er daarna volgt is voorlopig onduidelijk wegens nul informatie van de FIVB.”

Titelstrijd op het zand van Nieuwpoort

Er blijft voorlopig niets anders over dan zich honderd procent te focussen op het Belgisch kampioenschap en de gouden medaille op de Masters. Voor Vercauteren (eerder al kampioen met Alexy Humblet) is de hoogste podiumplaats bekend terrein, Van Langendonck jaagt op zijn eerste Belgische titel.

De grootste horde in Nieuwpoort vormen Gilles en Louis Vandecaveye. Dat dit duo een knap flitsende en gevarieerde speelstijl heeft ontwikkeld, gebaseerd op veel internationale ervaring, was in Nieuwpoort vorig weekend overduidelijk. "We spelen graag tegen hen," blikt Donkers vooruit. "Daarnaast is beachvolleybal aan de Belgische kust een vak apart. De zeewind beïnvloedt de balbaan, de oplossingen en keuzes in aanval en verdediging, plus de opslagdruk. We moeten tactisch slim omgaan met die elementen, zonder af te stappen van ons eigen systeem. De ambitie is uiterst helder: we gaan voor goud.”

De droomfinale, die we vorige week reeds aankondigden, behoort op zondag 16 augustus dus opnieuw tot de mogelijkheden. Gelet op het niveau dat beide teams vorige zondag etaleerden, vermoeden we dat de andere teams voor de bronzen medaille zullen moeten strijden. Tenzij de klassieke verrassing uit het zand getoverd wordt.

De broers Vandecaveye wonnen de laatste manche van het Belgian Beach Tour in Nieuwpoort met veel bravoure. Net zoals vorig jaar - tijdens de Masterfinales - en dit jaar in Leuven maakten de West-Vlamingen een achterstand goed en wonnen ze na een hoogstaande partij. Onwaarschijnlijk knap hoe Gilles en Louis koel en onverstoord blijven, zelfs met vier, vijf punten in het nadeel. In moneytime staan ze er altijd. Het wordt mentaal, maar ook technisch-tactisch een hele uitdaging voor Van Langendonck-Vercauteren om dit uiterst efficiënt tweetal opzij te zetten.

“Het was inderdaad een mooie finale, vorige zondag”, bevestigt Rik Donkers. “Het publiek was de winnaar. Het niveau van de twee teams ligt heel dicht bij elkaar. We bespreken en analyseren de wedstrijden deze week en dan is het een zoektocht. Waar ligt de sleutel om toch van Gilles en Louis te kunnen winnen? We kijken ernaar uit.”

Tekst: Walter Vereeck
Foto’s: Rudy Pollé / Pim Waslander