Silke Van Avermaet beleeft boeiende tijden in ‘la bella Italia’. Vanuit de Topsportschool in Vilvoorde, via Asterix Avo en Mulhouse naar de Serie A1 in Italië. Steeds opwaarts, altijd een stapje vooruit. Klimmen op de sportieve ladder.

En dan kwam in het tussenseizoen plots dat telefoontje van Gorgonzola Novara.

“Dat was totaal onverwacht. Ik was kapitein bij Busto Arsizio, ik zat daar goed. Maar bij Novara kampten de middenspeelsters met blessures en men zocht naar een oplossing om het drukke schema probleemloos op te vangen. Zo kwam men bij mij terecht. Wanneer zo’n topclub je vraagt, dan moet je die kans grijpen. Dan moet je durven springen. Dit zijn opportuniteiten die je niet mag laten schieten.”

Is er dan zo’n groot verschil tussen de beide ploegen.

“De lat ligt hier simpelweg hoger. Ik ben in een superprofessionele omgeving beland. De intensiteit, de verwachtingen, de concurrentie op training. Dat voel je elke dag. Ik start ongeveer de helft van de wedstrijden. Rotatie is noodzakelijk, want we spelen voortdurend topaffiches. De belasting is enorm. Ze hebben mij aangetrokken, juist omwille van dat blessureleed. Voor mij is dat oké. Weer een stap verder bij een absolute topclub, alweer uit mijn comfortzone komen. En zelfs al enkele keren uitgeroepen tot mvp van de wedstrijd. Dit is wat ik wil, dit is waarvoor ik gekozen heb. Om mijn sportieve doelstellingen te kunnen halen, is Italië ideaal. Hard werken, het beste uit mezelf halen. Dat is mijn missie.”

Over sportieve doelstellingen gesproken. Jullie wonnen de heenwedstrijd in de play-off fase van de Champions League tegen Scandicci.

“We speelden de perfecte wedstrijd tegen Scandicci. Maar er is woensdag nog de terugwedstrijd. Het team met wereldtoppers zoals Antropova en Bosetti is supersterk. Ze staan tweede in de Serie A1. We moeten dezelfde - misschien nog een straffere - prestatie neerzetten. We kunnen dit, het geloof in ons team is groot.”

“Er staat nog veel meer op het programma. De gewone competitie is net afgesloten. Nu start de Italiaanse nacompetitie met eenzelfde formule zoals in België: 1 tegen 8, 2 tegen 7, enzovoort. Wij staan vierde, Chieri vijfde, dus kruisen we elkaar in een format ‘best of three’. We hebben het thuisvoordeel, dat is belangrijk. In een volgende fase - dan spreken we over de halve finale - ontmoeten we Conegliano. Zij zijn topfavoriet, wij kunnen voor een stunt zorgen.”

Zomaar halfweg het seizoen overstappen naar een ander team is toch uitzonderlijk.

“De integratie is vlekkeloos verlopen. Ik voelde meteen het vertrouwen in de groep, ik werd niet als een indringer beschouwd, maar wel als een oplossing voor hun problemen. Natuurlijk verliep alles gemakkelijker met de ondersteuning van Britt Herbots, die al langer bij Novara speelt en mij heel goed de weg wees over wat en waar en hoe. In Italië leeft volleybal enorm. De media-aandacht is groot, de publieke opinie nog groter. Verlies je, dan ben je plots niet goed genoeg. Win je een Europese topper, dan ben je wereldklasse. Ik ben tevreden, ik geniet.”

Tekst: WV
Foto: Instagram Silke Van Avermaet