Tussen de oefeninterlands van de Yellow Tigers door - interessante evaluatiemomenten voor bondscoach Kris Vansnick - maakt Charlotte Krenicky de balans op. Op haar 25ste heeft de spelverdeelster al een indrukwekkend parcours afgelegd. Na de dubbels met Asterix Avo (twee keer titel en beker) volgden de Duitse Supercup met Stuttgart en de Roemeense bekerwinst met Blaj. Tel daar de internationale ereplaatsen met de nationale ploeg bij op, en het gerucht dat haar volgende uitdaging in de veeleisende Poolse competitie ligt, klinkt meer dan logisch. Een gesprek over buitenlandse wetten, de fysieke tol van de volleybalsport en de evolutie van een regisseur.

“Asterix Avo was de beste ploeg om mijn parcours in België af te sluiten”, glimlacht Charlotte Krenicky. “De herinneringen zijn geweldig. Na twee jaar was ik klaar voor de stap naar het buitenland. Stuttgart was een hele mooie ervaring. De Duitse competitie is erg interessant en de sfeer is onvergelijkbaar. Dat is niet normaal, dat stimuleert enorm en bovendien zat ik in een hele leuke ploeg. Er was wel wat verschil in leeftijd tussen de speelsters, maar toch fungeerden we bijna zoals een echte familie en zorgden we perfect voor elkaar.”

“Daarna kwam Blaj in Roemenië. Een andere dynamiek, ook erg tof. Eigenlijk heb ik het geluk gehad om telkens in een fijne groep terecht te komen. Ook op sportief vlak was Roemenië opnieuw een voltreffer met bekerwinst, al glipte de titel net door onze vingers. De play-offs werden daar betwist in een slopende best-of-five formule met dubbele weekenden. Twee opeenvolgende dagen op dat niveau volleyballen, legde bij sommige speelsters een te hoge fysieke druk."

Uitdagingen
“Ik vind die uitdagingen in verschillende landen wel fijn. Ik doe dat graag en ik denk dat de integratie telkens vlot verliep. Ik pas me vrij gemakkelijk aan. Verschillende volleybalculturen en tactische systemen scherpen je aanpassingsvermogen aan. Mijn ambitie is simpel: mezelf constant testen in competities waar het speltempo hoger ligt en de fysieke belasting groter is. Ik wil altijd het beste uit mezelf halen. Dat geldt ook voor de Yellow Tigers, waar we momenteel met drie spelverdeelsters concurreren. Elk met een specifiek profiel. Het maakt de tactische opties voor de coach alleen maar rijker."

De weg naar de Europese subtop verliep echter niet zonder averij. Twee seizoenen lang werd Krenicky geconfronteerd met blessures. Gescheurde gewrichtsbanden aan de rechterpols, plus een breuk aan de linkerpols na een ultieme verdedigingsactie. Voor een setter de absolute nachtmerrie, omdat elk fijngevoelig contact bij de set-up verdwijnt.
"Topsport is hard. Het constante proces van revalideren, individueel opbouwen en weer aansluiten bij de teamtrainingen vreet energie. Je verliest telkens het wedstrijdritme. Maar ik ben een strijder. De polsen houden zich goed, de knieën protesteren soms licht, maar ik voel me mentaal en fysiek weer helemaal klaar om te presteren op het hoogste niveau."

Volley Nations League
Met de loodzware Volleyball Nations League (VNL) voor de deur is er amper gelegenheid om zo maar wat uit te proberen. Het huidige ranking-systeem van de FIVB maakt van elke set en elke confrontatie een mathematische overlevingsstrijd met het oog op de wereldranglijst.

“Er is geen ruimte om te experimenteren", analyseert Krenicky. "Elke wedstrijd moet vol aangepakt worden. We moeten punten sprokkelen tegen de rechtstreekse concurrenten en proberen te stunten tegen de toplanden. Die rol als outsider ligt ons wel. We hebben al vaker bewezen dat we de wereldtop pijn kunnen doen. De bottleneck wordt echter de logistieke en fysieke belasting. Opeenvolgende toernooien in China, Turkije en Hongkong, gecombineerd met loodzware intercontinentale vluchten, vragen een perfecte recuperatiestrategie."

De spelerskern van de Tigers blijft zich ondertussen ontwikkelen. Silke Van Avermaet neemt deze zomer een kleine pauze, de tol van topsporters. Andere krachten schuiven naar voor. Zo deelt Krenicky nu de kamer met Lise Verhelst, die vorig jaar al proefde van het grote werk en haar stempel in de selectie verder doordrukt. Het doel van de spelersgroep blijft onveranderd. De rotatiemogelijkheden breed houden, elke dag beter worden, punten verzamelen en collectief als team groeien.

Voor Krenicky zelf breekt nu de belangrijkste fase van haar carrière aan. "Ik ben 25. Voor een spelverdeelster begint nu pas de periode met echte tactische maturiteit. Je begint spelsituaties sneller te lezen, de spelverdeling aan het net gebeurt intuïtiever omdat je de patronen herkent na al die jaren hard werken. De ervaring begint te renderen. Let’s do this."

Tekst: Walter Vereeck
Foto: Rudy Pollé