In Suhl, een stadje met amper 36.000 inwoners verscholen in de heuvels van Thüringen, gebeurde dit volleybalseizoen iets wat zelfs de grootste optimist niet had durven voorspellen. Een ploeg zonder sterrenstatus, zonder historiek als topfavoriet, veroverde eerst de Duitse beker en vervolgens ook de landstitel. Aan het stuur, een Belgische spelverdeelster die vier jaar geleden besloot haar veilige haven te verlaten.

Voor Lara Nagels is het de bekroning van een traject dat zorgvuldig werd opgebouwd. Via sterke seizoenen bij Oostende en VC Oudegem groeide het idee om haar grenzen te verleggen. Eerst richting Griekenland, bij Markópoulo Revoil, en daarna naar Duitsland, waar ze dit jaar met VfB Suhl Thüringen onverwacht geschiedenis schreef.

Niemand die hen vooraf als titelfavoriet had getipt. Suhl was jarenlang een degelijke subtopper in de Bundesliga. Een provincieploeg uit de deelstaat Thüringen die af en toe kon prikken en eens kon stunten tegen een topteam, maar zelden echt meedeed voor de prijzen. Tot dit seizoen alles plots samenviel.

"Het klikte vanaf de eerste dag," analyseert Nagels het succesverhaal van haar team. "We hadden op elke positie een kwalitatief sterke speelster. En wedstrijden winnen, zorgde natuurlijk voor extra brandstof en energie. Succes voedt het zelfvertrouwen en dat groeide bij ons tot ongekende hoogtes.”

Lara Nagels heeft nog een verklaring voor de hoogconjunctuur van haar club en van het volleybal in Duitsland in zijn totaliteit. ”Ik heb hier zowat elke wedstrijd voor een volle zaal gespeeld. Elke club heeft een fanatieke achterban. In Suhl leeft de sport enorm. De fans zijn er altijd. Dat we met dit kleine clubje de gevestigde topteams konden vloeren, zorgt voor een enorme boost."

Het sprookje begon in de Duitse Pokal. In de halve finale werd grootmacht Schwerin opzijgezet, waarna in de finale de absolute favoriet uit Stuttgart (met landgenoten Pauline Martin en Anna Koulberg) moest buigen voor de energieke ploeg van Lara Nagels. Vijf sets, met een 15-13 in de tiebreak. ”Die bekerwinst was een pure stunt. Eigenlijk was ons seizoen toen al geslaagd."

Maar de ploeg was nog niet klaar. In de play-offs groeide het geloof met elke wedstrijd. Suhl versloeg tegenstanders met naam en reputatie en trok dat momentum door tot in de titelfinales tegen Dresdner SC. Dat team was, met Amanda Siksna - zus van Knackspeler Erik Siksna - tevens de ex-ploeg van Nathalie Lemmens, duidelijk favoriet. Het onverwachte thuisvoordeel gaf de ‘Suhlse Wölfe’ een extra duw. Het begon met een onverhoopte reeks overwinningen en het eindigde in een tweede stunt. De Duitse landstitel. “Volleybalmeister,” glimlacht Nagels. “Het klinkt nog altijd een beetje onwerkelijk.”

De prijs van succes is intussen zichtbaar. Enkele sterkhouders vertrekken, aangetrokken door grotere clubs en contracten. Suhl moet drie basisspeelsters vervangen, maar de ambitie blijft overeind. Volgend seizoen speelt het ‘kleine’ Suhl zelfs de CEV Champions League. Nagels blijft aan boord, als regisseur in een vernieuwde ploeg. "De ploeg verandert een beetje, dat is de wet van de sport na zo’n succesvol jaar. Drie basisspeelsters vertrekken, maar het team voor volgend jaar is reeds samengesteld. Ik blijf minstens nog een jaar. We zijn klaar voor Europa."

Terwijl de herinneringen aan het kampioensfeest in Thüringen nog vers zijn, staat Lara Nagels alweer klaar voor de nationale ploeg. De Yellow Tigers zijn in mei 2026 begonnen aan een zomercampagne met de Volley Nations League (VNL) gevolgd door het EK. De Duitse dubbel is geen automatische garantie voor een basisplaats bij de nationale ploeg.

“We zijn nog maar net begonnen met de trainingen”, vertelt Lara Nagels. “Met een grote groep, dus de definitieve selectie moet coach Kris Vansnick nog maken. Het is niet omdat ik de beker gewonnen heb en Duits kampioen ben, dat ik meer garanties krijg bij de nationale selectie. Ik moet nog altijd voor mijn plaatsje spelen. Het wordt alweer een druk programma. De VNL start vlak na de ‘fandag’ met de eerste week in Nanjing, daarna naar Ankara en vervolgens in Hongkong. In augustus spelen we het EK in Baku, Azerbeidzjan.”

Lara Nagels komt uit een volleybalfamilie. Haar vader Jan is nog steeds actief in de sport, haar broers Joren en Jelle spelen samen bij Marke-Webis Wevelgem. Zelf volgde ze geen klassiek topsporttraject via de topsportschool, maar ondertussen heeft de 28-jarige - ideale leeftijd voor een spelverdeelster - heel wat ervaring opgebouwd.

De stap naar het buitenland, vier jaar geleden, bleek een kantelpunt “In Griekenland krijgen de fysieke accenten meer aandacht, in Duitsland draait het volleybal meer om techniek en tactische snelheid. Het heeft me de spelverdeelster gemaakt die ik nu ben. Ik heb er nog geen seconde spijt van,” besluit ze.

Tekst: WV
Foto: Lara Nagels