Pieter Coolman aan zijn laatste kunstje bezig bij de Red Dragons
Met het aanstaande EK volleybal breekt voor Pieter Coolman de allerlaatste rechte lijn aan van een indrukwekkende topsportcarrière. De ervaren middenman van Knack Roeselare stopte onlangs bij zijn club en zwaait binnenkort af bij de nationale ploeg, maar koestert nog één grote ambitie: de Red Dragons naar een historische medaille gidsen.
In de Roeselaarse sporthal was “Ja dat is Cool, Cool, Coolman" jarenlang het vaste muzikale eerbetoon na een geslaagd blok of een scherpe aanval. Binnenkort verstomt het deuntje definitief. Het afscheid komt onvermijdelijk dichterbij. De focus van Coolman gaat voor de laatste keer naar het Europees kampioenschap. Na een laatste oefenwedstrijd vrijdagavond tegen Tsjechië.
Binnen de nationale selectie is het geloof in een succesvol toernooi groot. Kapitein Sam Deroo - terug bij het Belgisch team - uitte onlangs onvervalste, onblusbare ambities. De Red Dragons durven hardop dromen van een podiumplek, gesterkt door een mooie campagne in de Volleyball Nations League (VNL). Een medaille is het eerste mikpunt. De Belgische ploeg bezit inderdaad over heel wat kwaliteit. Er zijn voorlopig nog wel wat kleine fysieke pijntjes. Pierre Perin moet helaas door knieproblemen passen. Enkele andere uitblinkers tijdens de recente VNL - Sam Fafchamps en Simon Plaskie - herstellen op dit moment van lichte blessures en zullen wellicht straks aansluiten bij het team. Kortom, er staat een selectie met opvallend veel potentieel. Met klasbak Ferre Reggers als absoluut speerpunt.
Prijzenkast
Voor de familie Coolman luidt het pensioen van Pieter het einde van een tijdperk in. Eerder zette zijn zus Nina al een punt achter haar spelerscarrière. Zij is momenteel actief als hoofdcoach bij Velvoc Veltem-Beisem. Hun ouders, jarenlang wellicht de meest trouwe supporters van het land langs de lijn, zullen hun weekenden voortaan anders moeten invullen. Maar de volleybalmicrobe laat hen ongetwijfeld nooit los.
De erelijst die Pieter Coolman achterlaat, is ronduit imposant. Na zijn beginjaren bij Rembert Torhout, Lendelede en Menen groeide de midblokker bij Knack Roeselare uit tot een van de meest bepalende spelers in de Belgische competitie. Alle successen opsommen is hetzelfde als een heel dik boek schrijven over de CEV Cup waar hij met Knack op het podium stond, over de zilveren medaille in de Challenge Cup, over de Champions League-wedstrijden, over de talloze kampioenstitels en Belgische bekers, over de Supercups en recent nog de BeNe Cup en de BeNe Conference. Tel daar nog de campagnes met de Red Dragons bij, de wereldkampioenschappen, de Europese kampioenschappen, de World League, de Golden League, de European League die België in 2013 nog won, de kwalificatiewedstrijden voor de Olympische Spelen.
"De CEV Cup-finale tegen topclub Modena en het WK op de Filipijnen blijven de absoluut hoogtepunten uit mijn loopbaan", blikt Coolman terug. "Aan de andere kant zijn dat tegelijkertijd ook ontgoochelingen, want je verliest die laatste match. Je wil winnen en je pakt net naast de hoofdprijs. Uiteraard zijn er na zo’n lange carrière ook herinneringen die moeilijk te verteren zijn, zoals de verloren olympische kwalificatiewedstrijd tegen Bulgarije in 2023. Dat soort nederlagen blijft pijnlijk, maar ze maken het geheel niet minder memorabel."
Nieuwe generatie staat klaar
Een eventuele olympische droom richting Los Angeles laat Coolman bewust aan zich voorbijgaan. "Mochten de Red Dragons stunten en zich kwalificeren voor de Spelen, dan zal dat zonder mij zijn. Tegen die tijd is dat sportief niet meer mogelijk. Dat is onrealistisch. Het is mooi geweest, de jongere generatie staat klaar om het over te nemen."
Zijn toekomst na de topsport is reeds uitgestippeld en krijgt concreet vorm. Ooit liet Pieter weten dat hij - met zijn vrienden Hendrik Tuerlinckx en Matthijs Verhanneman als grootste voorbeelden - ook open stond voor een job als trainer-coach bij een topclub. “Zeg nooit, nooit”, pikt de 37-jarige volleyballer daarop in. “Maar eerst krijgt ons nieuw fitnesscentrum voorrang. Ik zal me ondertussen ook wel engageren bij de Knack-Academy. In Roeselare bieden ze een aanvullend ontwikkelingsprogramma aan voor ambitieuze jeugdvolleyballers die hun niveau doelgericht willen verhogen binnen een professionele topsportomgeving.”
Tot slot kijkt de ervaren speler met een kritische, maar liefdevolle blik naar de evolutie van zijn sport. "Het volleybal probeert zichzelf voortdurend te vernieuwen om aantrekkelijker en toegankelijker te worden voor het grote publiek. Dat is goed, al ben ik niet van alle nieuwe reglementen overtuigd. Bepaalde versoepelingen in de volleybalsport gaan ten koste van de technische verfijning, wat voor mij juist de essentie van het spel is. Maar we onthouden de positieve zaken: het blijft zonder twijfel de mooiste sport die er is."
Tekst en foto: Walter Vereeck