Robbe Van de Velde: “Als we ons niveau halen, moeten we de klus in Schotte zakelijk afmaken”
Na een wisselvallige wedstrijd en een 1-3 overwinning op bezoek bij het Nederlandse PDK Huizen heeft Aalst een uitstekende uitgangspositie beet in de CEV Challenge Cup. In de derde set, waarin Aalst tegen een 15-11-achterstand aankeek, bleek een invalbeurt van Robbe Van de Velde het beslissende kantelpunt.
Woensdagavond ontvangen de Ajuinen de Nederlanders in Sportcomplex Schotte, waar winnen volstaat om door te stoten naar de zestiende finales — met de Turkse grootmacht Fenerbahçe als mogelijke hoofdprijs. Aan de vooravond van de Europese terugwedstrijd spraken we met de 24-jarige hoekspeler over zijn invalbeurt in Huizen, het leiderschap van kapitein Seppe Van Hoyweghen binnen de jongste kern van de Liga en het herstel na zijn knieblessure.
Robbe, proficiat met de 1-3-zege in Huizen. Het resultaat ziet er op papier vlot uit, maar in de derde set keken jullie tegen een 15-11-achterstand aan. Hoe beleefde jij die fase van op de bank?
Robbe Van de Velde: “Die derde set was absoluut het kantelpunt van de wedstrijd. De tweede en derde set waren van onze kant van een matig niveau en Huizen speelde met enorm veel enthousiasme in die kleine sporthal. Toen Hampus Ekstrand — die de dagen vooraf ziek was geweest en nog niet honderd procent was — gewisseld werd, mocht ik invallen. Coach Miguel Rivera vroeg me vooral om rust te brengen en de hoeken beter dicht te houden. We zijn daar in die derde set heel goed weggekomen door het nog om te buigen naar 23-25. In de vierde set was de veer bij Huizen gebroken en konden we het droog afmaken.”
Hoe voelt het om op zo’n cruciaal moment te kunnen invallen en de set mee te doen kantelen?
“Dat doet veel deugd natuurlijk, al was het oorspronkelijk niet de bedoeling dat ik zo veel in actie ging komen. Ik kreeg wat extra rust na de drukke seizoensfase, omdat ik de laatste weken elke wedstrijd heb gespeeld. We moeten nog voorzichtig zijn met mijn rechterknie.“
Licht eens toe?
“Ik ben op het einde van het vorige seizoen geopereerd, nadat ik eigenlijk al twee jaar op de sukkel was. Vlak voor mijn overstap naar het Duitse Düren kreeg ik last van die knie, tijdens de zware zomerperiode met de Red Dragons. Ik ben blijven doorbijten, maar daardoor heb ik in Duitsland een mentaal zware periode gekend, omdat ik door die blessure nooit mijn beste niveau kon halen. Vorig seizoen bij Aalst heb ik die ingreep nog uitgesteld, maar intussen voel ik dat alles weer veel vlotter gaat — het springen, de verplaatsingen, de herhaling. Aan het einde van de voorbereiding had ik nog een kleine terugval, maar om dan in zo’n Europese match op een belangrijk moment te kunnen helpen, geeft veel vertrouwen.”
Vorig seizoen werd jouw terugkeer naar Schotte groots onthaald en geld je ondertussen als een boegbeeld van de club. Dit seizoen is nieuwkomer Seppe Van Hoyweghen echter de aanvoerder. Hoe sta jij daarin?
“Daar ben ik heel eerlijk en nuchter in: ik vind dat volstrekt logisch en ben daar helemaal oké mee. We hebben daar onderling zelfs niet lang over hoeven te praten. Seppe is 26 en heeft bij Roeselare ontzettend veel ervaring opgedaan op het hoogste niveau en in de Champions League. Hij is als persoon iets meer een uitgesproken leider op het veld dan ikzelf. Met jongens als Emilio Ferrández Moles (25), Seppe (26) en ikzelf (pas 24 geworden) zijn we een hele jonge groep. Men zegt ons zelfs dat wij de jongste ploeg uit de hele competitie hebben. Dat Seppe die band draagt en de lijnen uitzet, werkt uitstekend voor de hele groep. Hij is een echte leidersfiguur.”
In de Lotto Volley League wisselen jullie knappe zeges (zoals de 3-1 tegen Maaseik) af met opdoffers, zoals de 3-0 nederlaag in Achel. Hoe verklaar je die schommelingen?
“Het is jammer dat we die match in Achel lieten glippen, want in de derde set lieten we liefst vijf setballen onbenut. Achel speelde toen trouwens verdiend sterk. Als je kijkt naar de basisspelers van vorig seizoen bij Aalst: die zijn bijna allemaal vertrokken. We spelen met veel nieuwe gezichten en een heel jonge kern. Dan is het logisch dat het wat tijd kost om de constante te vinden. Alleen Menen en Roeselare tonen op dit moment die week-na-week stabiliteit. Als wij de BeNe Conference willen halen, mogen we ons zulke uitschieters niet te vaak meer permitteren.”
In de Beker van België pakten jullie een logische zege tegen Torhout en op 5 december ontvangen jullie Haasrode Leuven in de kwartfinale. Is de Beker voor Aalst de kortste weg naar een hoofdprijs?
“Torhout-uit was zo’n typische match waarin je niet veel kan winnen en alles kan verliezen in een kleine zaal, maar we hebben onze taak vervuld. Die kwartfinale tegen Haasrode Leuven in eigen huis wordt cruciaal. De bekerfinale in de AFAS Dome in Antwerpen is in België voor elke club een droom en een absoluut hoofddoel. De loting is ons dit keer gunstig gezind, al wordt het tegen Leuven een wedstrijd die alle kanten op kan. Als we die doorkomen, wacht waarschijnlijk opnieuw Achel. Maar thuis voor onze eigen aanhang moeten we tonen dat we er klaar voor zijn.”
Sinds dit seizoen staat de Spanjaard Miguel Rivera Rodríguez, voormalig bondscoach van de Spaanse mannen, aan het roer. Hoe bevalt die samenwerking en wat voor type trainer is hij?
“Mijn gevoel bij hem is uiterst positief. Het is een heel fijne mens om mee te werken en hij staat heel dicht bij de spelersgroep. Je merkt aan alles dat hij enorm veel uren steekt in de voorbereiding: hij gebruikt veel videobeelden en is erg modern in zijn trainingsmethodes. Qua spelfilosofie hamert hij heel sterk op de verdediging — altijd de actie naar de bal maken — en hij eist veel opslagdruk. Tijdens de wedstrijd is hij trouwens enorm beweeglijk en gepassioneerd langs de zijlijn. Hij staat zeker niet rustig toe te kijken en heeft al wat aanvaringen gehad met de scheidsrechters, maar dat maakt het juist leuk: hij gaat er echt 100 procent in op.”
Woensdag ontvangen jullie Huizen in Schotte. Gezien de nieuwe regels van de CEV volstaat twee keer setwinst niet meer, maar door de 1-3 in Huizen staan jullie er natuurlijk uitstekend voor. Hoe gevaarlijk is zo’n uitgangspositie?
“We mogen absoluut niet rekenen of laks aan de match beginnen. Huizen is geen ploeg met superveel pure power, maar ze zoeken veel controle in de verdediging. Als je zelf te veel fouten maakt, speel je hen recht in de kaart. Onze opdracht is simpel: zelf met controle spelen, onze eigen foutenlast beperken en onze troeven uitspelen. Ons blok staat dit seizoen echt wel goed, dat lieten we zien in Huizen met 11 killblocks. We hebben voldoende gestalte aan het net en daar ligt momenteel ons sterkste wapen. Natuurlijk zullen we ook balans moeten vinden in onze opslagdruk, die moet op niveau zijn.”
Bij kwalificatie wacht in de volgende ronde waarschijnlijk de Turkse topclub Fenerbahçe. Leeft die affiche al in de kleedkamer?
“Stiekem kijkt iedereen daar natuurlijk naar uit, want zo’n kaskraker tegen een Europese grootmacht is waar je het als speler voor doet. Maar we moeten realistisch blijven: eerst woensdag zakelijk winnen tegen Huizen. Vorig seizoen stonden we hier in de finale van de Challenge Cup tegen Milano. Dat bewijst wat er in Schotte mogelijk is als het publiek erachter gaat staan, maar we mogen geen enkele stap overslaan.”
Tot slot, Robbe: wanneer wandel jij woensdagavond rond 22 uur met een glimlach de kleedkamer in Schotte binnen?
“Wanneer de kwalificatie een feit is. En eerlijk? Liefst zo snel mogelijk, zonder ons in de nesten te werken of te moeten bibberen in een gevaarlijke golden set!”
Tekst: Kenny Hennens
Foto: Lotto Volley League